Ο Ούλι στον Όλυμπο

1.ueli-steck.jpg

Σε αυτό το κείμενο δεν θα αναφερθούμε στο θαυμαστό και δυστυχώς τόσο άγνωστο για εμάς πολίτευμα της Ελβετίας. Θα κάνουμε μία εξαίρεση για να μιλήσουμε για έναν εξαιρετικό Ελβετό, τον Ούλι Στεκ. Τον άνθρωπο που θα μείνει στην ιστορία ως η «Ελβετική Mηχανή». Μία μηχανή που την περασμένη Κυριακή, 30 Απριλίου σταμάτησε για πάντα.

Η αποστολή φαινόταν σχεδόν αδύνατη, αλλά τι από αυτά που έκανε ο Ούλι δεν έμοιαζε το ίδιο αδύνατο; Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί πως υπάρχει άνθρωπος που θα μπορούσε να ανέβει την βόρεια πλευρά του Eiger σε 2 ώρες και 23 λεπτά χωρίς καμία απολύτως βοήθεια; Έτσι και τώρα, ο Ούλι σχεδίαζε να ξεκινήσει από την κατασκήνωση βάσης του Έβερεστ προς την 2η κατασκήνωση στα 6.400 μέτρα (ή Camp 1 στο σχεδιάγραμμα), στην συνέχεια να «στρίψει» αριστερά ακολουθώντας μία διαδρομή η οποία έχει χρησιμοποιηθεί μόνο μία φορά το 1963 (χωρίς να την επιλέξει κανείς ξανά στην συνέχεια από τότε), να φτάσει την κορυφή του κόσμου στα 8.848 μέτρα, να κατέβει τον «φυσιολογικό» δρόμο προς το νότιο διάσελο (south col), να φτάσει στην κορυφή του Λότσε (8.516 μέτρα) και στην συνέχεια να κατέβει πίσω στην κατασκήνωση 2. Όλα αυτά χωρίς οξυγόνο!

ueli's last project.png

Αυτό ήταν το σχέδιο που ο Ούλι δεν είχε την ευκαιρία να προσπαθήσει, αφού την Κυριακή 30 Απριλίου και κατά την διάρκεια μίας ανάβασης εγκλιματισμού σκοτώθηκε.

Όταν κάποιος αναμετράται με Θεούς έρχεται αργά ή γρήγορα η ώρα που χάνει και τότε τα σχέδια αλλάζουν. Αντί για την πρόσκαιρη «κατάκτηση» του μεγαλύτερου βουνού της γης, βρίσκεται στον Όλυμπο. Ως απόλυτα άξιος και παντοτινός κάτοικος του.

olympus

Η ετήσια συνέλευση του Appenzell Innerrhoden

01.1280px-Karte_Lage_Kanton_Appenzell_Innerrhoden_2016_small

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, την τελευταία Κυριακή του Απριλίου, οι πολίτες του Appenzell Innerrhoden συναθροίζονται στην πλατεία της λαϊκής συνέλευσης (Landsgemeindeplatz) και αποφασίζουν τόσο για τα άτομα που θα αποτελέσουν τα μέλη των σωμάτων του καντονιού (εκτελεστικό, νομοπαρασκευαστικό αλλά και δικαστικό), όσο και για συγκεκριμένες προτάσεις νόμων αλλά και πρωτοβουλίες πολιτών.

Περίπου το 80% των δήμων στην Ελβετία κυβερνώνται άμεσα από τους πολίτες μέσω λαϊκών συνελεύσεων. Όσο αφορά τα 26 καντόνια, αυτά διαθέτουν δικά τους κοινοβούλια και κυβερνήσεις τα οποία αντίστοιχα νομοθετούν και κυβερνούν, με τους πολίτες τους να έχουν πάντα το δικαίωμα να ακυρώσουν οποιονδήποτε νόμο δεν επιθυμούν ή να προτείνουν οι ίδιοι νομοθεσία. Εξαίρεση σε αυτό τον γενικό κανόνα αποτελούν τα Appenzell Innerrhoden και Glarus στα οποία, ακόμα, οι πολίτες αποφασίζουν σε λαϊκές συνελεύσεις για όλα τα σημαντικά ζητήματα των καντονιών τους.

Έτσι την ερχόμενη Κυριακή, 30 Απριλίου 2017, οι πολίτες του Appenzell Innerrhoden θα συγκεντρωθούν στην κεντρική πλατεία του καντονιού για να ακούσουν και αποτιμήσουν τις εργασίες και την απόδοση της κυβέρνησης αλλά και της βουλής του καντονιού, να εκφράσουν την άποψη τους για συγκεκριμένα θέματα (τόσο προτεινόμενους νόμους από το κοινοβούλιο τους όσο και πρωτοβουλίες πολιτών), να ακούσουν τους συμπολίτες τους και τέλος να αποφασίσουν για όλα τα παραπάνω.

01.photo

Το πρόγραμμα της συνέλευσης είναι το ακόλουθο:

– Έναρξη στις 12:00.

– Απολογισμός της κυβέρνησης του καντονιού σύμφωνα με το άρθρο 21 του Συντάγματος.

– Εκλογή και ανανέωση της θητείας των μελών της κυβέρνησης.

– Ορκωμοσία.

– Εκλογή των μελών του κοινοβουλίου.

– Εκλογή του Προέδρου και των μελών του Δικαστηρίου του Καντονιού.

Στην συνέχεια θα υπάρξει δημόσια συζήτηση και απόφαση σχετικά με τα:

– Αναθεώρηση του νόμου περί σχολείων.

– Αναθεώρηση του οικοδομικού νόμου.

– Πλαίσιο χρηματοδότησης ενός κλειστού κολυμβητηρίου.

– Αναθεώρηση του νόμου περί αθλημάτων.

– Δάνειο για την επέκταση δρόμου και την κατασκευή ειδικού δρόμου για πεζούς και ποδηλατοδρόμου.

– Επιπλέον πίστωση για την επέκταση της χρηματοδότησης της παιδείας.

– Πρωτοβουλία του πολίτη Rolf Inauen σχετικά με αλλαγές στο πολιτικό σύστημα του καντονιού (μπορείτε να δείτε το ενημερωτικό φυλλάδιο εδώ).

– Πρωτοβουλία των παστόρων Andreas Schenk και Lukas Hidber καθώς και άλλων 15 πολιτών για την δυνατότητα ψήφου σε (μη-πολίτες) όσο αφορά νόμους σχετικούς με τις θρησκευτικές κοινότητες.

– Πρωτοβουλία του πολίτη Rascal Neff σχετικά με την σήμανση που αφορά τον έλεγχο των ορίων ταχύτητας.

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε πως πριν την συνέλευση, όλοι οι πολίτες του καντονιού λαμβάνουν ταχυδρομικά ένα φυλλάδιο από το οποίο ενημερώνονται τόσο όσο αφορά τα σημαντικά πολιτικά και οικονομικά ζητήματα του έτους που πέρασε όσο και τα θέματα τα οποία θα συζητηθούν και θα αποφασισθούν στην συνέλευση (στα Γερμανικά εδώ).

01.DSC_0360_small.jpg

Λίγο αργότερα (την πρώτη Κυριακή του Μάη) διεξάγεται η λαϊκή συνέλευση στο Glarus.

Μπορείτε να φανταστείτε κάτι αντίστοιχο να συμβαίνει στην Ελλάδα;

Πολιτική ελίτ ή η τυραννία της μειοψηφίας

03.gross.jpg

«Σε μία άμεση δημοκρατία, κάθε ζήτημα πρέπει να βρίσκει τη δική του πλειοψηφία. Κάθε φορά είναι διαφορετικά τα ζητήματα που μπαίνουν στην ατζέντα και ο συνασπισμός που σχηματίζει την πλειοψηφία διαμορφώνεται κατά διαφορετικό τρόπο. Τη μία φορά θα είσαι μέρος της πλειοψηφίας, ενώ κάποια άλλη θα είσαι στη μειοψηφία. Επίσης, σε μία άμεση δημοκρατία οι μειονότητες θα μπορούν να θέτουν ζητήματα στη δημόσια ατζέντα. Εάν (στην Ελβετία) συλλεχθούν 100.000 υπογραφές, τότε θα γίνει δημοψήφισμα για το σχετικό ζήτημα. Έπειτα, οι αντίπαλοι της πρωτοβουλίας θα πρέπει επίσης να εξηγήσουν ακριβώς γιατί είναι ενάντιοι στην πρόταση. Από αυτή τη διαδικασία μπορούν να προκύψουν νέες οπτικές και οι απόψεις να αλλάξουν. Η άμεση δημοκρατία είναι κάτι περισσότερο από μία απλή έρευνα. Παρέχει τον μηχανισμό με τον οποίο οι μειοψηφίες μπορούν να καταστούν πλειοψηφίες. Από την άλλη, σε ένα καθαρά αντιπροσωπευτικό σύστημα είναι τα κόμματα που αντιπαρατίθενται μεταξύ τους. Εάν είσαι βουλευτής ενός κόμματος της αντιπολίτευσης, τότε στην πραγματικότητα, η ψήφος σου δεν έχει καμία ισχύ, αφού το κόμμα ή τα κόμματα της κυβέρνησης διαθέτουν μία σταθερή πλειοψηφία στο κοινοβούλιο και μπορούν να επιβάλλουν οτιδήποτε θελήσουν.»

Andi Gross, πρώην μέλος της Ελβετικής Ομοσπονδιακής Βουλής

Περισσότερα και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα κείμενα του Andi Gross μπορείτε να βρείτε εδώ.

Εμείς έχουμε τον τελευταίο λόγο

2.We have the say_small.jpg

Οι Ελβετοί έχουν έναν μεγάλο αριθμό πολιτικών δικαιωμάτων που τους επιτρέπουν να συμμετέχουν στην διαδικασία λήψης των πολιτικών αποφάσεων και να εμπλέκονται άμεσα στην πολιτική χρησιμοποιώντας τα δημοψηφίσματα και τις πρωτοβουλίες πολιτών.

Οι Ελβετοί ψηφοφόροι ψηφίζουν κάθε χρόνο για περίπου 15 ομοσπονδιακά θέματα καθώς και μια πληθώρα άλλων που αφορούν το καντόνι και τον δήμο στα οποία κατοικούν.

Στα καντόνια Appenzell Innerrhoden και Glarus οι πολίτες αποφασίζουν για όλα τα σημαντικά ζητήματα μέσω λαϊκών συνελεύσεων.

Η κυριαρχία της Ελβετίας στηρίζεται στους πολίτες τους οι οποίοι διαθέτουν την υπέρτατη πολιτική ισχύ.

Μήπως ήρθε η ώρα να σκεφτούμε σοβαρά και εμείς την δυνατότητα να είμαστε πολιτικά κυρίαρχοι; Δείτε την πρόταση μας και υποστηρίξτε την.

Πολιτική εκπαίδευση μέσω παιχνιδιών ρόλων

01.Democracy schools

Όταν οι νέοι φτάνουν στην ηλικία που θεωρούνται πολιτικά ώριμοι, καλούνται να ψηφίσουν και να ορίσουν και αυτοί τον κόσμο γύρω τους. Παρόλα αυτά, συχνά δεν ασκούν το δικαίωμα αυτό.

 Το 2014 πραγματοποιήθηκε μία δημοσκόπηση σε νέους ηλικίας από 14 ως 25 ετών, με πολλούς από αυτούς να δηλώνουν πως δεν συμμετέχουν στην πολιτική γιατί θεωρούν πως δεν έχουν τον χρόνο, βρίσκουν τις διαδικασίες ιδιαίτερα πολύπλοκες ή αποδυναμωμένες από τυπικότητες. Προτιμούν να συζητούν για την πολιτική μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Επίσης, η υποψηφιότητα για μία πολιτική θέση ή η συμμετοχή σε πολιτικά κόμματα δεν είναι κάτι ιδιαίτερα δημοφιλές μεταξύ των νέων στην Ελβετία.

 Το Κέντρο Δημοκρατικών Σπουδών του Άαραου θέλει να διδάξει στους νέους τα πλεονεκτήματα της άσκησης των δημοκρατικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων. Το Κέντρο διοργανώνει συχνά εργαστήρια σε σχολεία, με τα οποία οι πολιτικές διαδικασίες προσομοιώνονται μέσω παιχνιδιών ρόλων. Οι μαθητές μαθαίνουν την νομοπαρασκευαστική διαδικασία, πως οι νόμοι ψηφίζονται καθώς και τις απαραίτητες τακτικές προκειμένου να επιτευχθεί η συναίνεση στο κοινοβούλιο.  

 Το Κέντρο Δημοκρατικών Σπουδών είναι ένα κοινό ακαδημαϊκό ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης και του Πανεπιστημίου Εφαρμοσμένων Τεχνών του Τσουγκ, το οποίο ασχολείται με την έρευνα και άλλα τρέχοντα επιστημονικά θέματα τα οποία σχετίζονται με την δημοκρατία.  

Το παραπάνω άρθρο καθώς και ένα ενδιαφέρον βίντεο (δείτε το οπωσδήποτε) βρήκαμε εδώ.

http://tp.srgssr.ch/p/swi/embed?urn=urn:swi:video:41742784

Μία συνηθισμένη Κυριακή σε μία δημοκρατία

Switzerland Becoming Swiss

Την περασμένη Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου, είχαμε την πρώτη – από τις συνήθως τέσσερις ανά έτος – ημέρα δημοψηφισμάτων στην Ελβετία. Οι Ελβετοί πολίτες αποφάσισαν για τρία θέματα. Δύο νόμους οι οποίοι απαιτούσαν αλλαγές στο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα και ως εκ τούτου έπρεπε να διεξαχθεί υποχρεωτικά δημοψήφισμα και έναν τρίτο νόμο ο οποίος δέχθηκε επίθεση από τους πολίτες (ακυρωτικό δημοψήφισμα).

Πολιτικά δικαιώματα σε μετανάστες τρίτης γενιάς – Εγκρίθηκε

Η απόκτηση πολιτικών δικαιωμάτων στην Ελβετία είναι μία μακρά και δαπανηρή διαδικασία. Υπεύθυνοι είναι κυρίως οι δήμοι, οι οποίοι ακολουθούν την νομοθεσία που ισχύει σε κάθε καντόνι. Συχνά απαιτείται η λαϊκή αποδοχή του υποψηφίου προκειμένου αυτός να αποκτήσει πλήρη πολιτικά δικαιώματα (προκάλεσε αίσθηση η πρόσφατη περίπτωση γυναίκας στην οποία η κοινότητα που κατοικούσε της αρνήθηκε για δεύτερη φορά την απόκτηση πολιτικών δικαιωμάτων). Το νομοσχέδιο είχε να αντιμετωπίσει την αντίδραση του μεγαλύτερου κόμματος στο κοινοβούλιο, του δεξιού SVP. Το στρατόπεδο του ΟΧΙ δέχθηκε σκληρή κριτική λόγω μίας αφίσας που κυκλοφόρησε ευρέως και η οποία έδειχνε μια γυναίκα με μαύρο νικάμπ ενώ ταυτόχρονα προέτρεπε τους Ελβετούς να απορρίψουν την «ανεξέλεγκτη απονομή ιθαγένειας». Το SVP δεν ήταν υπεύθυνο για την κυκλοφορία της αφίσας αλλά πολλά μέλη του ανήκουν στην οργάνωση η οποία την δημιούργησε.

3-posters

Λόγω των αλλαγών που το νομοσχέδιο θα επέφερε στο ομοσπονδιακό Σύνταγμα της χώρας, η πρόταση έπρεπε να πετύχει διπλή πλειοψηφία, τόσο μεταξύ των πολιτών όσο και μεταξύ των καντονιών. Οι Ελβετοί πολίτες επικύρωσαν τις αλλαγές που προτάθηκαν με ποσοστό 60,4% υπέρ και 39,6% κατά, ενώ 19 από τα 26 καντόνια υποστήριξαν τις αλλαγές. Το ποσοστό συμμετοχής στο δημοψήφισμα ήταν 46,4%

3-citizenship

Δημιουργία ταμείου για την συντήρηση του οδικού δικτύου – Εγκρίθηκε

Η Ελβετία διαθέτει ένα ιδιαίτερα πυκνό οδικό δίκτυο. Η συνεχής αύξηση του κυκλοφοριακού φόρτου και νέοι περιβαλλοντολογικοί κανονισμοί έχουν αυξήσει ιδιαίτερα το κόστος συντήρησης και επέκτασης του οδικού δικτύου. Το 2016 η κυβέρνηση είχε προϋπολογίσει 1,8 δις Ελβετικά Φράγκα για τις παραπάνω εργασίες, ενώ ταυτόχρονα προειδοποιούσε πως αν δεν υπάρξει σχεδιασμός για την χρηματοδότηση των εργασιών του οδικού δικτύου, το αργότερο μέχρι το 2019 θα υπάρχει έλλειμμα της τάξης των 1,3 δις.

Ως λύση στο πρόβλημα αυτό προτάθηκε η δημιουργία ταμείου (με συγκεκριμένο σχεδιασμό όσο αφορά τους πόρους του) το οποίο θα είναι υπεύθυνο για την χρηματοδότηση των παραπάνω. Η δημιουργία οποιουδήποτε ταμείου απαιτεί αλλαγή στο Σύνταγμα της ομοσπονδίας και έτσι την διεξαγωγή υποχρεωτικού συνταγματικού δημοψηφίσματος.

Οι Ελβετοί αποδέχθηκαν την πρόταση των αντιπροσώπων τους με ποσοστό 62% υπέρ και 38% κατά. Επίσης και τα 26 καντόνια υποστήριξαν την πρόταση με το ποσοστό συμμετοχής να είναι 45,5%

3-road-funding

Αλλαγή στον εταιρικό φορολογικό κώδικα – Απορρίφθηκε

Στις 17 Ιουνίου 2016 ψηφίσθηκε νόμος ο οποίος μείωνε την φορολογία των εταιρειών  προκειμένου να μην υπάρξει κύμα φυγής τους από την χώρα. Σε αυτή την περίπτωση οι Ελβετοί είχαν διαφορετικοί άποψη από τους αντιπροσώπους τους και απέρριψαν την πρόταση – νόμο. Το θέμα είναι λιγότερο απλό από όσο αρχικά φαίνεται αφού πολλά καντόνια στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στην φορολογία μεγάλων εταιρειών, ενώ άλλα όχι, και ταυτόχρονα, λόγω της ομοσπονδιακής δομής της χώρας και της ανεξαρτησίας των καντονιών, τα τελευταία μπορούν να ορίσουν ελεύθερα το επίπεδο φορολογίας.

Οι Ελβετοί καταψήφισαν και ακύρωσαν τον παραπάνω νόμο με ποσοστό 59,1% κατά και 40,9% υπέρ. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 45,2%.

3-corporate-tax

Μία σημαντική σημείωση όσο αφορά τα δύο πρώτα δημοψηφίσματα είναι το ότι το Σύνταγμα της Ελβετίας είναι ένα «ζωντανό» κείμενο το οποίο μεταβάλλεται αργά αλλά συνεχώς. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι μεταβάλλεται μόνο προς κατευθύνσεις που ορίζουν, επιθυμούν ή αποδέχονται οι πολίτες. Ο τελικός κριτής για κάθε αλλαγή στο Σύνταγμα της Ελβετίας δεν είναι οι πολιτικοί, οι συνταγματολόγοι ή οποιαδήποτε άλλη ελίτ, αλλά μόνο οι Ελβετοί πολίτες. Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην χώρα μας και μας έχει οδηγήσει στην καταστροφή που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια.

Γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα να ακυρώνουμε νόμους;

2.Passport.jpg

Την ερχόμενη Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017, οι Ελβετοί πολίτες καλούνται να αποφασίσουν σχετικά με τρεις ομοσπονδιακούς νόμους. Ας δούμε τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια και ας προσπαθήσουμε να κάνουμε μια σύγκριση με το δικό μας απαράδεκτο πολιτικό σύστημα.

Ελβετική δημοκρατία εναντίον ελληνικής ολιγαρχίας

-) Στην Ελβετία οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι δεν είναι ανεξέλεγκτοι. Έχουν το  δικαίωμα να νομοθετούν αλλά κάθε νόμος τους μπορεί να ακυρωθεί από τους πολίτες με έναν πολύ απλό τρόπο. Αρκούν 50.000 υπογραφές, σε διάστημα 100 ημερών από την ψήφιση του νόμου για να προκηρυχθεί δημοψήφισμα. Στο δημοψήφισμα που θα ακολουθήσει ο νόμος θα γίνει αποδεκτός ή θα ακυρωθεί από τους πολίτες.

Για την Ελλάδα δεν χρειάζονται ιδιαίτερα σχόλια. Απλά, οι «αντιπρόσωποι» μας δρουν ανεξέλεγκτα και ως εκ τούτου πολύ συχνά (αν όχι πάντα) ενάντια στα συμφέροντα μας.

-) Στην Ελβετία οι νόμοι δεν έχουν ισχύ από την ημέρα που αυτοί ψηφίζονται. Η ισχύ τους ξεκινά αρκετούς μήνες μετά προκειμένου να υπάρχει το περιθώριο να ακυρωθούν από τους πολίτες.

Αντίθετα, στην ελληνική δημοκρατία οι νόμοι ψηφίζονται με διαδικασίες express ή αντικαθίστανται από πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, ενώ προσφάτως πρέπει να εγκριθούν, αν όχι υπαγορευθούν, από τους δανειστές της χώρας. Τι να σημαίνει άραγε η φράση «εθνική κυριαρχία»;

-) Μέσω της διαδικασίας του ακυρωτικού δημοψηφίσματος (δείτε το άρθρο 141 αλλά και τα άρθρα 138 – 142 του Ελβετικού ομοσπονδιακού συντάγματος που αναφέρονται στους θεσμούς της άμεσης δημοκρατίας σε ομοσπονδιακό επίπεδο) η αντιπολίτευση έχει ουσιαστικό λόγο. Αν αποκλεισθεί από τον δημόσιο διάλογο που προηγείται της διαδικασίας νομοθέτησης ή δεν ληφθούν σοβαρά υπόψη οι θέσεις της, μπορεί να προκαλέσει (πάντα με την συλλογή υπογραφών στον δρόμο) δημοψήφισμα ενάντια στον νόμο.

Στην Ελλάδα του πολιτικού συστήματος «ο κερδισμένος τα παίρνει όλα», η αντιπολίτευση έχει μάλλον διακοσμητικό ρόλο.  Δεν έχει κανένα θεσμικό τρόπο να επιτεθεί σε έναν νόμο που θεωρεί άδικο και ανεπιθύμητο από την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.

Ποια είναι τα αποτέλεσμα όλων των παραπάνω για την Ελβετική πολιτική σκηνή και κοινωνία; Μα φυσικά αυξημένη λογοδοσία (κυρίως ισχυρή κάθετη, από τους πολίτες, αλλά και το ίδιο ισχυρή οριζόντια, αφού μέσω των νομοθετικών και συνταγματικών πρωτοβουλιών οι Ελβετοί μπορούν να ορίζουν και την δομή των σωμάτων που ελέγχουν τους αιρετούς τους) και ανταποκρισιμότητα, απαραίτητα στοιχεία μίας δημοκρατίας (με ή χωρίς εισαγωγικά στην λέξη).

Τι συμβαίνει αντίστοιχα στην Ελλάδα; Νομίζω πως δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε ξανά σε ένα πολιτικό σύστημα που δεν μπορεί παρά να προκαλεί ντροπή σε κάθε έντιμο, υπεύθυνο και αξιοπρεπή κάτοικο της χώρας.

Τα δημοψηφίσματα της Κυριακής

-) Στις 30 Σεπτεμβρίου 2016 ψηφίσθηκε νόμος ο οποίος κάνει ευκολότερη την απόκτηση Ελβετικής ιθαγένειας για τους μετανάστες τρίτης γενιάς. Η απόκτηση πολιτικών δικαιωμάτων απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα και είναι αρκετά δαπανηρή ως διαδικασία στην Ελβετία. Ενάντιοι στον νόμο είναι κυρίως πολιτικοί από την δεξιά. Περισσότερα για το συγκεκριμένο ακυρωτικό δημοψήφισμα μπορείτε να διαβάσετε εδώ

-) Επίσης στις 30 Σεπτεμβρίου 2016 ψηφίσθηκε νόμος για την δημιουργία οργανισμού ο οποίος θα διαχειρίζεται το εθνικό οδικό δίκτυο και άλλες αστικές υποδομές. Το νόμο δεν υποστηρίζουν οι Πράσινοι αλλά και αρκετοί βουλευτές των σοσιαλδημοκρατών. Πληροφορίες για το συγκεκριμένο θέμα μπορείτε να βρείτε στο άρθρο εδώ.

2.Second referendum.jpg

-) Στις 17 Ιουνίου 2016 ψηφίσθηκε νόμος σχετικός με την φορολόγηση των εταιρειών, προκειμένου να μην υπάρξει (για φορολογικούς λόγους) κύμα φυγής εταιρειών από την Ελβετία. Ενάντια στον νόμο είναι κυρίως η αριστερή πτέρυγα των σοσιαλδημοκρατών. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Αποτελέσματα και σχόλια επί αυτών σε επόμενη μας ανάρτηση. Μέχρι τότε ας σκεφτούμε όλοι μας: εμείς γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα να ακυρώνουμε νόμους;

Ελβετία και κοινά

elinor_ostrom

Διαβάζοντας το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Αλέξανδρου Κιουπκιολή (ολόκληρο εδώ) θυμήθηκα το σπουδαίο βιβλίο της Elinor Ostrom και τα πεδία της έρευνάς της από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Απο εκεί δεν μπορούσε φυσικά να λείπει ένα φτωχό μέχρι πρότινος και με ελάχιστους φυσικούς πόρους (αυτό φυσικά συνεχίζει να ισχύει) μέρος, η Ελβετία και η ιδιαίτερη σχέση αυτής της χώρας με την δημοκρατία, το δικαίωμα δηλαδή των πολιτών να ορίζουν αυτοί και όχι κάποιοι άλλοι τις ζωές και το μέλλον τους. Continue reading

Δημοψήφισμα για τους πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας

muhleberg-nuclear-power-station-_-kkm_2011-_-small

Την προηγούμενη Κυριακή οι Ελβετοί ψήφισαν για τελευταία φορά για το 2016. Όπως κάθε ημέρα δημοψηφισμάτων (τρεις ή τέσσερις κάθε χρόνο) αποφάσισαν για μια πληθώρα ζητημάτων που αφορούν στον δήμο και άλλα στο καντόνι το οποίο κατοικούν. Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, αυτή την φορά, είχαν να αποφασίσουν για ένα μόνο θέμα. Θα προχωρήσουν στην παύση της λειτουργίας των πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας νωρίτερα από ό,τι έχει ήδη αποφασισθεί από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ή όχι; Continue reading

Μία “δύσκολη” χρονιά για τους πολίτες του καντονιού της Ζυρίχης.

Zurich-view.jpg

Το 2003 ήταν μια “δύσκολη” χρονιά για τους πολίτες του καντονιού της Ζυρίχης. Κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί (και όχι απαραίτητα κακοπροαίρετα) τι μπορεί να μας ενδιαφέρει τι έγινε το μακρινό 2003 στην πολιτικά άχρωμη, πάμπλουτη και αποστειρωμένη Ζυρίχη; Εδώ συμπολίτες μας αυτοκτονούν, μισθοί, συντάξεις (και άρα ζωές) χάνονται, οι Έλληνες μεταναστεύουν για να ζήσουν και εμείς θα ασχοληθούμε με την Ζυρίχη; Κι όμως, ίσως να πρέπει. Ίσως, ό,τι έγινε (και συνεχίζει να γίνεται) εκείνη την χρονιά στην Ζυρίχη να είναι το φάρμακο και για την δική μας, μακροχρόνια ασθένεια. Έξι εκλογές και 30 δημοψηφίσματα! Ναι η δημοκρατία δεν είναι εύκολη. Παρόλα αυτά, διαβάστε, σκεφτείτε και αποφασίστε μόνοι σας. Επιθυμείτε να ζείτε σε μία δημοκρατία ή σε μια banana republic; Στο χέρι μας είναι η επιλογή. Continue reading