Η δημοκρατία δεν είναι εύκολη, αλλά είναι η μόνη λύση.

Why SwitzerlandΣίγουρα η πραγματική δημοκρατία δεν είναι το πιο εύκολο πολίτευμα. Απαιτεί πραγματικό ενδιαφέρον και ενεργή συμμετοχή από τους πολίτες. Θα πρέπει να θυμόμαστε όμως πως αν δεν αποφασίζουμε εμείς για τον μέλλον μας, θα αποφασίζουν κάποιοι άλλοι για εμάς, ερήμην μας και εναντίον μας.

Αντιγράφω και μεταφράζω από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του Jonathan Steinberg “Why Switzerland ?“. Το κεφάλαιο για το πολιτικό σύστημα της Ελβετίας υπάρχει στο διαδίκτυο (εδώ).

Και για να γίνουν τα πράγματα “χειρότερα”, το πολύπλοκο εκλογικό σύστημα τείνει να αναπαράγει τον εαυτό του σε τοπικό και καντονιακό επίπεδο. Για παράδειγμα, ένας πολίτης της πόλης της Ζυρίχης έχει το δικαίωμα (αλλά και το βάρος) να εκλέξει αντιπροσώπους για το καντόνι της Ζυρίχης στο Εθνικό Συμβούλιο (μέλη της κάτω βουλής της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης), δύο μέλη που εκπροσωπούν το καντόνι στο Συμβούλιο των Καντονιών (επάνω βουλή της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης), τα μέλη του κοινοβουλίου του καντονιού, τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου της πόλης της Ζυρίχης, τα μέλη του εκτελεστικού συμβουλίου της πόλης, σύμβουλους διαμερισμάτων της πόλης, τοπικούς δημόσιους κατήγορους, μέλη της εκπαιδευτικής επιτροπής του διαμερίσματος, μέλη της τοπικής εκπαιδευτικής επιτροπής, ειρηνοδίκες, έναν δημόσιο συμβολαιογράφο ο οποίος είναι υπεύθυνος για την καταγραφή των ιδιοκτησιών και των χρεωκοπιών, εκπαιδευτικούς για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση κ.ο.κ.

Και επειδή η αντιπροσώπευση δεν μπορεί ποτέ να εκφράσει με ακριβή τρόπο την συλλογική βούληση, είναι απαραίτητη η άμεση και αδιαπραγμάτευτη έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας για κάθε σημαντικό θέμα (το ποιο  θέμα είναι σημαντικό οφείλει φυσικά να αποφασίζεται πάντα από τους πολίτες και μόνο αυτούς).

Ο Ελβετός ή η Ελβετίδα μπορεί να χρειαστεί να ψηφίσει επίσης για σημαντικά θέματα, εφόσον στην Ελβετία οι πολίτες διαθέτουν πολιτικά δικαιώματα γνωστά ως “ημι-άμεση δημοκρατία” και τα οποία έχουν την μορφή δημοψηφισμάτων και λαϊκών νομοθετικών πρωτοβουλιών και στα τρία επίπεδα της διακυβέρνησης. Παρά το γεγονός πως η συμμετοχή του λαού στην λήψη των αποφάσεων έχει ιστορία αιώνων στην Ελβετία, οι θεσμοί της άμεσης δημοκρατίας υιοθετήθηκαν σχετικά αργά σε ομοσπονδιακό επίπεδο, το δημοψήφισμα το 1874 και η λαϊκή πρωτοβουλία το 1891. Στις ημέρες μας οι πολίτες ψηφίζουν για μια πληθώρα ομοσπονδιακών θεμάτων τέσσερις φορές τον χρόνο, από την ασφάλιση των ανέργων μέχρι την κατάργηση του Ελβετικού στρατού.

Λοιπόν, τι λέτε; Μέχρι πότε θα αποφασίζουν άλλοι για εμάς;

2

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s